|
Castlefest: Festival of  Rain
Traditiegetrouw brachten we ook dit jaar onze noorderburen een bezoekje, tijdens het gemoedelijke middeleeuwse ‘Castlefest’. Jammer genoeg viel het festival dit jaar samen met de grote vakantie-uittocht op de snelwegen. Daarbij kwam nog een afgesloten snelweg naar Den Haag, waardoor onze tocht Gent-Lisse uiteindelijk 3u45 duurde in plaats van de voorziene 2u30. Zo misten we niet enkel onze streekgenoten van Lebocha, die het festival openden, maar waren we bovendien net op tijd om ook de tweede band, Malbrook, in de coulissen te zien verdwijnen. Onze late entree had wel als voordeel dat we, in tegenstelling tot het jaar voordien, geen veertig minuten hoefden aan te schuiven aan de ingang van Kasteel Keukenhof. Een klein wonder als je weet dat het festival die dag uitverkocht was! Nadat we ons een buideltje muntjes hadden aangeschaft, brachten we eerst een bezoekje aan de drank- en eetkraampjes, waar ik met veel smaak een goed gevulde beker verse fruitsla verorberde. Daarna was het tijd om uitgebreid te gaan snuisteren bij de vele traditionele ambachten- en kledijkraampjes. Onze collectie stenen bekers werd al snel aangevuld met een nieuw exemplaar en we kochten ook meteen een fles ‘Drakenbloed’ om onze nieuwste aanwinst van inhoud te voorzien.
Vanaf drie uur werd het podium onveilig gemaakt door de Hongaars/Duitse speedfolkband ‘The Transsylvanians’. Aan tempo en energie ontbrak het deze zigeunerbende allerminst, maar iets meer variatie in het repertoire had wel gemogen. De dansgrage festivalgangers gaven zich echter moeiteloos over aan deze uitbundige Oost-Europese muziek, vooral gekenmerkt door de schelle vocalen van zangeres/contrabassiste Isabel Nagy.
Wij gingen halverwege het concert nog wat kuieren langs de kraampjes, genietend van de vestimentaire inspanningen die het merendeel van de bezoekers geleverd hadden. Elfen, jonkvrouwen, gothic babes, trollen, krijgers, … ze hadden kosten noch moeite gespaard om hun beste beentje voor te zetten.
Na het prettig gestoorde concertje van The Transsylvanians (waar het er veel minder braafjes aan toe ging dan de foto’s laten vermoeden) liet Irfan ons kennismaken met een heel andere kant van de Oost-Europese muziek. Deze band lijkt wel een Bulgaarse mengeling van Dead Can Dance, Loreena McKennitt en Qntal. Een concert van Irfan zou ongetwijfeld goed tot zijn recht komen in een schouwburg, maar op het openluchtpodium in Lisse bleek het toch moeilijk om de juiste sfeer te creëren voor deze ingetogen muziek.
De weergoden wisten al de hele middag niet goed wat ze eigenlijk wilden, maar waar het tot nu toe zo goed als droog gebleven was, werden de hemelsluizen in de aanloop van het concert van het Deense Valravn wagenwijd opengezet. Het uitverkochte Castlefest liep dan ook druppelsgewijs leeg. Dat de afwezigen altijd ongelijk hebben, zou snel blijken toen Valravn het podium en meteen ook onze harten veroverde. Vergis je niet, deze frêle zangeres in haar knaloranje jurkje (zou ze dit opzettelijk aangetrokken hebben om een streepje voor te hebben bij onze noorderburen?) blijkt een wolvin in schaapsvacht. Het jurkje is een perfecte weerspiegeling van de speelse uitbundigheid en ongecompliceerde oprechtheid waarmee deze eigenzinnige spring-in-‘t-veld op het podium staat. Haar hese stem waarmee ze, wild met haar armen om zich heen klauwend, vervaarlijk uithaalt, doet denken aan die van de IJslandse Björk, en ik hoop dan ook dat er voor deze veelbelovende folkband eveneens een succesverhaal is weggelegd.
Intussen had een deel van mijn gezelschap de buik vol van de plensbuien en wilden ze warmere en drogere oorden opzoeken om er hun innerlijke mens te versterken. Ik heb nog het compromis uit de brand (of de regen) kunnen slepen om tot het einde van het concert van Valravn te blijven, maar als toegeving zouden we dan wel verstek laten gaan voor Omnia. Jammer, maar helaas.
Tijdens hun show stond alvast de rituele verbranding van de Wickerman geprogrammeerd. Laat ons hopen dat dit geholpen heeft om de weergoden wat gunstiger te stemmen voor de festiviteiten van de volgende dag.
In 2009 viert Castlefest trouwens al zijn 5e verjaardag: de grillige goden wezen gewaarschuwd, dat ze zich dat weekend maar koest houden!
Outro
Omnia’s offer heeft in ieder geval geen effect gehad buiten de landsgrenzen, want op het Belgische Dranouter, waar we op zondag 3 augustus naartoe gingen om er de Canadese zangeres Loreena McKennitt te zien, wachtte ons een uitgebreide koude douche en dito modderbad, waar vooral de geparkeerde wagens op omliggende weiden onder te lijden hadden!
Tip
Valravn is op zaterdag 16 augustus om 18u15 ook te zien op Deerlycke Folk.
|
